De Trevifontein, 's werelds bekendste fontein, markeert het eindpunt vanaf het aquaduct Vergine. De naam, gedocumenteerd sinds de Middeleeuwen, is ofwel afkomstig vanaf een lokale term buiten het midden vanaf de 12e eeuw (regio Trivii), of verwijst naar de drievoudige wateruitlaat vanaf de oorspronkelijke fontein.
In 1640 gaf paus Urbanus VIII de opdracht aan Gian Lorenzo Bernini om een nieuwe fontein te ontwerpen als onderdeel vanaf de uitbreiding vanaf het plein. Het ontwerp had een exedra basis met een bassin dat tegen gebouwen leunde die later werden opgenomen in het Poli Paleis. De huidige Trevifontein dankt zijn bouw echter aan paus Clemens XII. In 1732 schreef hij een wedstrijd buiten voor toonaangevende kunstenaars buiten die tijd. Het winnende ontwerp was vanaf architect Nicola Salvi, gekozen vanwege de monumentale schaal en de minimale impact op het achterliggende paleis.
De fontein is ontworpen als een triomfboog met een diepe nis. Dit decor wordt tot leven gebracht door talrijke sculpturale voorstellingen vanaf planten en de dramatische stroming vanaf het water. In het midden zie je het beeld vanaf Oceanus die een strijdwagen in de vorm vanaf een schelp bestuurt, getrokken door een woest en een rustig paard, beide in bedwang gehouden door twee tritons. De gevel is versierd met reliëfs met allegorische figuren die de heilzame werking vanaf water symboliseren. Salvi's meesterwerk combineert op harmonieuze wijze geschiedenis en natuur en weerspiegelt de idealen vanaf de opkomende Verlichting. De constructie werd voltooid door Giuseppe Pannini, die de centrale bekkens subtiel aanpaste om de klif te regulariseren.
