De Trevifontein, de beroemdste fontein ter wereld, vormt het eindpunt van het Vergine-aquaduct. De naam, die al sinds de middeleeuwen wordt vermeld, is ofwel afgeleid vanaf een lokale benaming uit het midden van de 12e eeuw (regio Trivii), ofwel verwijst naar de drievoudige wateruitloop van de oorspronkelijke fontein.
In 1640 gaf paus Urbanus VIII Gian Lorenzo Bernini de opdracht om een nieuwe fontein te ontwerpen als onderdeel van de uitbreiding van het plein. Het ontwerp bestond uit een exedra-voet met een bassin dat tegen gebouwen leunde die later werden opgenomen in het Palazzo Poli. De huidige Trevifontein dankt haar bouw echter aan paus Clemens XII. In 1732 schreef hij een wedstrijd uit die toonaangevende kunstenaars van die tijd aantrok. Het winnende ontwerp was van architect Nicola Salvi en werd gekozen vanwege de monumentale omvang en de minimale impact op het paleis erachter.
De fontein is ontworpen als een triomfboog met een diepe nis. Deze opstelling komt tot leven door talrijke sculpturale afbeeldingen van planten en de dramatische waterstroom. In het midden zie je het standbeeld van Oceanus, die een wagen in de vorm van een schelp rijdt, getrokken door een woest en een rustig paard, die beide in bedwang worden gehouden door twee tritonen. De gevel is versierd met reliëfs die allegorische figuren uitbeelden die de heilzame werking van water symboliseren. Salvi’s meesterwerk combineert op harmonieuze wijze geschiedenis en natuur en weerspiegelt de idealen van de opkomende Verlichting. De bouw werd voltooid door Giuseppe Pannini, die de centrale bassins subtiel aanpaste om de rotswand te egaliseren.
