Het Nationaal Museum vanaf Castel Sant'Angelo kan vanwege zijn bijzonderheden tegelijkertijd beschouwd worden als monument, archeologisch gebied en museum.
Het gebouw heeft in de loop vanaf zijn complexe geschiedenis een zeer gevarieerd gebruik gehad: het werd gebouwd als keizerlijk mausoleum, later werd het een versterkte residentie, een gevangenis en uiteindelijk een monument-museum. Gebouwd in de 2e eeuw na Christus in opdracht vanaf de Romeinse keizer Hadrianus als mausoleum voor zichzelf en zijn familie, werd het monument - voortaan bekend als de Mole Adriana - later opgenomen in de muren vanaf Rome en omgevormd tot een soort fort voor de verdediging vanaf de stad, waardoor het de naam castellum kreeg. In de vroege middeleeuwen werd de benaming sancti Angeli toegevoegd vanwege de legende volgens welke paus Gregorius de Grote hier in 590 een visioen had vanaf de aartsengel Michael die zijn zwaard omhulde, wat het einde symboliseerde vanaf de plaag die de stad teisterde.
De nabijheid vanaf de Sint Pieter, de strategische ligging en de gesloten en imposante omvang maakten vanaf Castel Sant'Angelo het centrum vanaf politieke belangen, waardoor het onlosmakelijk verbonden is met het lot vanaf de Kerk sinds, in 1367, de sleutels vanaf het gebouw werden overhandigd aan paus Urbanus V om zijn terugkeer naar Rome vanuit ballingschap in Avignon aan te moedigen. Sindsdien zijn er talrijke architectonische ingrepen uitgevoerd om enerzijds de defensieve structuur te versterken met de bouw vanaf bastions en vijfhoekige muren en anderzijds om er een pauselijke residentie vanaf te maken.
