Wyspa Wielkanocna to chilijska wyspa na południowo-wschodnim Oceanie Spokojnym, w najbardziej wysuniętym na południowy wschód punkcie tzw. trójkąta polinezyjskiego. Wyspa Wielkanocna słynie z 887 zachowanych monumentalnych posągów, zwanych moai, stworzonych przez wczesnych mieszkańców Rapa Nui. W 1995 roku Wyspa Wielkanocna została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a większość wyspy wchodzi w skład Parku Narodowego Rapa Nui.

Polinezyjczycy osiedlili się na Wyspie Wielkanocnej w pierwszym tysiącleciu naszej ery i stworzyli kwitnącą kulturę, o czym świadczą moai i inne artefakty. Jednak działalność człowieka, pojawienie się polinezyjskiego szczura i przeludnienie doprowadziły do stopniowego wylesiania i wyczerpania zasobów naturalnych, co spowodowało upadek cywilizacji Rapa Nui.

Wyspa Wielkanocna jest jedną z najbardziej oddalonych zamieszkanych wysp na świecie. Najbliższym zamieszkałym lądem (około 50 mieszkańców) jest wyspa Pitcairn, oddalona o 2075 km; najbliższym miastem powyżej 500 mieszkańców jest Rikitea na wyspie Mangareva, oddalona o 2606 km; najbliższy punkt na kontynencie leży w środkowym Chile, w odległości 3512 km od Wyspy Wielkanocnej.

Wyspa Wielkanocna to specjalne terytorium Chile, które zostało przyłączone w 1888 roku. Administracyjnie należy do regionu Valparaíso, a dokładniej jest to jedyna gmina w prowincji Isla de Pascua.

Wyspa Wielkanocna

Wyspa Wielkanocna: atrakcje